برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 17)- در این آیه به حقیقت دیگری در همین رابطه اشاره کرده، میافزاید: «هدف این است که ما آنها را با این نعمت فراوان بیازمائیم» (لنفتنهم فیه).
و از اینجا روشن میشود که یکی از اسباب مهم امتحان الهی وفور نعمت است، و اتفاقا آزمایش به وسیله «نعمت» از آزمایش به وسیله «عذاب» سختتر و پیچیدهتر است، زیرا طبیعت فزونی نعمت، سستی و تنبلی و غفلت و غرق شدن در لذائذ و شهوات است، و این درست چیزی است که انسان را از خدا دور میسازد و میدان را برای فعالیت شیطان آماده میکند تنها کسانی میتوانند از عوارض نامطلوب فزونی وفور نعمت در امان بمانند که بطور دائم به یاد خدا باشند.
و لذا به دنبال آن، میافزاید: «و هر کس از یاد پروردگارش روی گرداند او را به عذاب شدید و فزایندهای گرفتار میسازد» (و من یعرض عن ذکر ربه یسلکه عذابا صعدا).