تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قُلْ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ ما تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً «25»
کفار بعد از شنيدن اين آيه گفتند: اين موعود کى خواهد بود؛ آيه آمد:
قُلْ: بگو آنچه وعده داده شده، راست و درست و محققا واقع خواهد شد، زيرا وعده خدا تخلف پذير نيست، لکن مخفى است. إِنْ أَدْرِي: نمىدانم، أَ قَرِيبٌ ما تُوعَدُونَ: آيا نزديک است آنچه وعده داده شدهايد از عذاب، يعنى هر آنى از آنات حاليه، محتمل الوقوع است، أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً: يا مقرر کرده براى آن پروردگار من، زمانى که مدت آن دراز باشد.