برخورد قوم نوح با آن حضرت به گونهاى بود که گاه دست فرزندان خود را مىگرفتند و نزد حضرت نوح مىآوردند و مىگفتند: همان گونه که پدران ما به ما سفارش کردند ما نيز به شما مىگوييم که حرف اين مرد را گوش ندهيد.
ان کفّار زمان حضرت نوح و کفّار زمان پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، شباهتهايى است، از جمله:
1. فرار از حق
فرار قوم نوح: «فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعائِي إِلَّا فِراراً» «1»
فرار قوم پيامبر: «إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِراراً»
«1». احزاب، 13.
جلد 10 - صفحه 232
2. دعوت براى مغفرت
حضرت نوح: «دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ»
پيامبر اسلام: «تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ» «1»
3. تکبر و استکبار
کفّار زمان نوح: «وَ اسْتَکْبَرُوا اسْتِکْباراً»
کفّار زمان پيامبر: «ثُمَّ أَدْبَرَ وَ اسْتَکْبَرَ» «2»
4. گوش ندادن به وحى
کفّار زمان نوح انگشت در گوش مىنهادند تا نشنوند. «جَعَلُوا أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ»
کفّار زمان پيامبر نيز مىگفتند به قرآن گوش ندهيد و هنگام تلاوت پيامبر جنجال کنيد تا شايد پيروز شويد. «لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ لَعَلَّکُمْ تَغْلِبُونَ» «3»