تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لِتَسْلُکُوا مِنْها سُبُلاً فِجاجاً «20»
لِتَسْلُکُوا مِنْها: تا مىرويد از آن زمين، سُبُلًا فِجاجاً: به راههاى گشاده، يعنى فرا مىگيريد از آن راههاى واسعه را.
تنبيه: حضرت نوح عليه السّلام در اين آيات، تعداد اقسام نعم الهى ذکر نمود به جهت امتنان بر خلقان، و تنبيه بر آنکه ذات سبحانى است که مستحق پرستش و ستايش است نه غير او. و دلالت بر آنکه او عالم است به مصالح ايشان و مدبر احوال ايشان بر آنچه مقتضى حکمت است. پس واجب است که اين نعم جليله را مقابله نکنند به کفر و جحود با وجود غرض اين نعم عظيمه، لکن قوم تفکر و تأمل ننمودند تا دريابند، و رؤساى آنان اتباع خود را بيشتر إغوا و اضلال کردند تا بيشتر طغيان کرده و در طغيان افزودند.