اين آيه، پايان جزء دوّم قرآن است و مى‌فرمايد: داستان‌ها و حوادثى که در آيات گذشته از آنها سخن به ميان آمد، مايه‌ى عبرت و درس آموزى است.
داستان مرگ هزاران نفر در يک لحظه و زنده شدن مجدّد آنان با دعاى پيامبر، اعطاى منصب رهبرى به جوان چوپانى گمنام، ولى لايق و دانا، پيروزى گروهى اندک بر گروه انبوه دشمن، شهامت و شجاعت يک نوجوان در جنگ و اعطاى مقام نبوّت به او، همه و همه جلوه‌هايى از آيات الهى و نشانه‌هايى از صدق گفتار و رسالت پيامبر اسلام است.
جلد 1 - صفحه 395
جزء «3»