نکته‌های تفسیر نور

نيش و نوشهاى برخى مسلمانان و مخالفان به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، در ماجراى نصب حضرت على عليه السلام به امامت در غدير خم، به قدرى بود که خداوند، پيامبرش را سفارش به صبر مى‌کند. سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ‌ ... فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا کافران، اصل معاد را امرى بعيد مى‌شمرند و آن را دور از ذهن و عقل مى‌دانند، در حالى که در نزد خداوند، قيامت امرى قطعى و واقع شدنى است، پس امرى نزديک است. «إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيباً» حدود بيست مرتبه خداوند پيامبرش را در قرآن به صبر دعوت کرده است، آن هم صبر جميل، که در آن جزع و فزع و سخنان ناروا نباشد. البتّه خطاب صبر به پيامبر است، ولى امت نيز بايد صبر داشته باشند. براى بر پا شدن قيامت، نظام موجود زمين و آسمان به کلّى دگرگون مى‌شود. در قرآن تعبيراتى است که اين بهم خوردن را بيان مى‌کند، چنانکه مى‌فرمايد: «يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ کَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ» «1» آسمان را مثل طومار درهم مى‌پيچيم. «2»