تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
نَزَّاعَةً لِلشَّوى «16»
نَزَّاعَةً لِلشَّوى: برکننده است از شدت سوزندگى پوست جوارح يا سر را، و نزع نماينده گوشت را از استخوان. و مأثور است که هرگاه پوست و گوشت را از استخوان برکنند، فورا دو مرتبه روئيده شود، «1» چنانچه آيه ديگر فرمايد: کُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها.