تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ «23»
وصف 1- الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ: آنانکه ايشان بر نماز خود، دائِمُونَ: مداومت کنندگانند و مواظبت کنندگان در اوقات، که هيچ شغلى از مشاغل ايشان را از اداى آن باز ندارد. و حضرت فرمود: افضل العمل ادومه و ان قلّ: «1» افضل اعمال، عملى است که دوام داشته باشد، اگرچه کم باشد.
بيان: فرق ميان محافظت و مداومت آنکه: مداومت راجع به نفس نماز است، و محافظت مربوط به احوال آن از مراعات اوقات و اقامت و ارکان و شرايط آن. از حضرت صادق عليه السّلام مروى است که اين آيه، در نوافل؛ و آيه وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ، در واجبات است. «2» و در روايتى است مراد کسانيند که در نماز ساکن باشند. و روى خود را از سمت قبله منحرف نسازند، يعنى به چپ و راست التفات نکنند.