1- هلوع، جزع و بخل دارد، امّا مصلّى، نماز و انفاق دارد. هَلُوعاً ... جَزُوعاً .. مَنُوعاً- إِلَّا الْمُصَلِّينَ ... حَقٌّ مَعْلُومٌ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ
«1». نهج‌البلاغه، حکمت 328.
«2». بحارالانوار، ج 101، ص 101.
«3». تفسير نمونه.
جلد 10 - صفحه 219
2- نماز و رسيدگى به محرومان، پيوند ناگسستنى دارند. إِلَّا الْمُصَلِّينَ ... حَقٌّ مَعْلُومٌ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ
3- انفاق، تعديل کننده روحيه حرص و بخل است. خُلِقَ هَلُوعاً ... جَمَعَ فَأَوْعى ... فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ
4- مؤمن و نمازگزار واقعى، خود را مالک همه دارايى‌هاى خود نمى‌داند و سهمى از آن را حق ديگران مى‌داند. «فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ»
5- نيازمندان، در اموال توانگران حق دارند و شريکند. «حَقٌّ مَعْلُومٌ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ»
6- در فقرزدايى تنها به ظاهر افراد ننگريد، گروهى از محرومان صورت خود را با سيلى سرخ نگه مى‌دارند و سؤال نمى‌کنند. «وَ الْمَحْرُومِ»
7- سعادت فرد، از سعادت جامعه جدا نيست. الْمُصَلِّينَ ... لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ
8- نيازمندى، شرط دريافت است، مؤمن باشد يا نباشد. «لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ»
9- دينِ جامع آن است که هم به مسائل اجتماعى توجّه کند، «حَقٌّ مَعْلُومٌ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ» و هم به مسائل اعتقادى. «الَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ»
10- اسلام، دينى فطرى است. هم بايد غرائز از راه درست ارضا شود و هم جلوى فحشا و منکر گرفته شود. الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ ... إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ
11- اسلام با طرد غريزه جنسى، مخالف است. «إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ»
12- خطر، هميشه در کمين است: خطر انحراف و سوء عاقبت و بدون توبه مردن، خطر پذيرفته نشدن اعمال، خطر حبط اعمال، و ... «وَ الَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ»
13- در ازدواج مشروع، از هر کس، در هر زمان و مکان، از هر سن و سال، نبايد ملامتى باشد. «فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ»
14- ارضاى غريزه جنسى از راههاى حرام، نوعى تجاوزگرى است. «فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ العادُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج10، ص: 220