تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَما لِ الَّذِينَ کَفَرُوا قِبَلَکَ مُهْطِعِينَ (36)
شأن نزول: بعد از نزول اين آيات، مشرکان به دور حضرت حلقه زدند استهزاء کنندگان، که اگر اصحاب پيغمبر طمع دارند بوستانهاى عقبى را، ما نيز طمع داريم پيش از ايشان بيائيم، زيرا در دنيا افضل از ايشان هستيم از حيث اموال و خدم و حشم؛ آيه آمد:
فَما لِ الَّذِينَ کَفَرُوا: پس چيست و چه بوده است مر آنانکه کافر شدند و از صفات مذکوره بىبهرهاند، قِبَلَکَ مُهْطِعِينَ: در حالتى که به سوى تو شتابندگانند و گردن دراز کننده به سوى تو و نگاه نمايند بر تو به نظر دشمنى.