تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى‌ کَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ «7» سَخَّرَها عَلَيْهِمْ‌: مسخر گردانيد آن باد را بر قوم عاد به قدرت کامله، سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ‌: هفت شب و هشت روز از وقت صبح چهارشنبه تا غروب چهارشنبه ديگر، حُسُوماً: شبها و روزهاى متوالى، يا شوم بر عاديان، فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى‌: پس تو مى‌ديدى قوم عاد را اگر حاضر بودى در آن ايام، يا در آن اماکن در حالتى که افتاده بودند مرده و هلاک شده، کَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ: گوئيا ايشان از عظم اجسام تنه‌هاى درخت خرمايند ميان تهى و پوسيده که باد بر او خورده، افتاده. در روايت است طول قامت آنها دوازده گز «1» منهج الصادقين، جلد 9، صفحه 393. جلد 13 - صفحه 288 بود و به جهت اين، تشبيه تنه نخيل فرموده.