تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ کِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا کِتابِيَهْ «19»
بعد از آن تفصيل آن را فرمايد:
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ: پس آن را که داده شود، کِتابَهُ بِيَمِينِهِ: نامه عمل او به دست راست او، فَيَقُولُ: پس بگويد از روى فرح و خوشحالى، هاؤُمُ اقْرَؤُا کِتابِيَهْ: بيائيد بگيريد و بخوانيد نامه عمل مرا که در او هيچ عملى نيست که از
«1» مدرک ياد شده.
جلد 13 - صفحه 293
اظهار آن شرم داشته باشم و خجل شوم. شيخ در تبيان فرمايد: اين کتاب غير کتاب اعمال است، و مضمون آن همين بشارت است به جنت، چه کتاب، حفظه ميان بنده و خداست، کسى آن را نبيند و نخواند. صاحب کتاب بر سبيل اعجاب به اهل حساب گويد: