تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخالِيَةِ «24»
پس رضوان، اهل بهشت را گويد:
کُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً: بخوريد از ميوه‌ها و بياشاميد از شربتها خوردنى و آشاميدنى گوارا که اصلا موجب اذيت نباشد و احتياج به فضلات ندارد. در حديث است چون مؤمن طعام و شراب بهشت تناول کند، در بدن او عرق گردد خوشبوتر از مشک، و لطيف‌تر از عنبر از بدنش بيرون آيد. حاصل آنکه گويند:
به طيب نفس تناول کنيد، بِما أَسْلَفْتُمْ: به سبب آنچه پيش فرستاده‌ايد از اعمال صالحه، فِي الْأَيَّامِ الْخالِيَةِ: در روزهاى گذشته، يعنى در دنيا.
در منهج- از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است:
حق تعالى خطاب فرمايد به مؤمنان در بهشت: اى دوستان من، بسيار در دنيا [شما را ديدم که] لبهاى شما از تشنگى به هم چسبيده بود و چشمهاى شما به گودى فرو رفته و شکمهاى شما باريک و لاغر شده از غايت تشنگى و
«1»- منهج الصادقين، جلد 9، صفحه 399.
«2»- مدرک ياد شده.
جلد 13 - صفحه 295
گرسنگى که در دنيا کشيديد، پس امروز مرفّه الحال در بهشت بخوريد و بياشاميد در عوض آن گرسنگى و تشنگى. «1» تتمه: به روايت قمى حضرت صادق عليه السّلام فرمايد: هر امتى حساب او را امام زمان او محاسبه نمايد، و ائمه مى‌شناسد دوستان و دشمنان خود را، چنانچه فرموده: و على الاعراف رجال يعرفون کلّا بسيماهم؛ و ايشان ائمه مى‌باشند، پس در آن روز، نامه اعمال دوستان خود را به دست راست آنها دهند، و نامه اعمال دشمنان خود را به دست چپ آنها مى‌دهند؛ آن فرقه [بدون حساب] به بهشت روند، و اين فرقه، [بدون حساب] به جهنم داخل شوند. «2»