تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لا يَأْکُلُهُ إِلاَّ الْخاطِؤُنَ (37)
لا يَأْکُلُهُ: نمىخورد او را، إِلَّا الْخاطِؤُنَ: مگر گناهکاران که از روى عمد مرتکب گناه شدند، يا از راه مستقيم تجاوز کردند. مراد مشرکان و متمردان هستند.
تنبيه: آيه شريفه آگاهى است نسبت به مشرکان و عاصيان که تأمل و تدبر نمايند و خود را از گروگان چنين آتش و عذاب، نجات دهند به توبه و تدارک عمل صالح.