تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ (46)
ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ: پس قطع کنيم از او، رگ دل را که متصل است به گردن، يعنى دست راست او را بگيريم و رگ گردن او را از پيش قطع کنيم.
اين تصوير هلاک او است، يا قطع آنچه ملوک مىکنند به کسى که بر او غضب نمايند که قتال را امر نمايند تا دست راست او را مىگيرد و شمشير در مواجهه او از غلاف بيرون مىکشد و گردن او را از پيش مىزند تا نگاه کردن او به آن شمشير، موجب زيادتى عقوبت او باشد. حاصل آنکه اگر پيغمبر، قولى به ما نسبت دهد که ما نگفته باشيم، او را به قتل رسانيم فورا. يا آنکه اول دست راست او را قطع کنيم، بعد او را بکشيم. نزد بعضى يمين، به معنى قوت است، يعنى قوه و قدرت او را بگيريم و او را هلاک سازيم.