تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّهُ لَتَذْکِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ (48)
وَ إِنَّهُ لَتَذْکِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ: و بدرستى که قرآن هرآينه پند و يادآورى است مر پرهيزکاران، چه ايشان به آن منتفع مى‌شوند نه غير ايشان.
بيان: قرآن در اولين مرحله نزول، موجب هدايت و ارشاد عموم بندگان است، لکن متّقيان به حسن اختيار، اقبال به آن نمايند و کافران و معاندان، به سوء اختيار اعراض کنند از آن؛ لذا تذکر و پند را به متقيان اختصاص فرموده.