اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِنَّه‌ُ لَتَذکِرَةٌ لِلمُتَّقِين‌َ (48)
و محققا اينکه قرآن تذکره و ياد آوري است براي کساني که با تقوي باشند.
پيغمبر اکرم مبعوث بر کافه جن و انس تا دامنه قيامت بوده و قرآن مجيد هم براي هدايت و ارشاد تمام آنها نازل شده لکن استفاده از او و بهره برداري از او خاص اهل تقوي است چنانچه ميفرمايد: وَ نُنَزِّل‌ُ مِن‌َ القُرآن‌ِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحمَةٌ لِلمُؤمِنِين‌َ وَ لا يَزِيدُ الظّالِمِين‌َ إِلّا خَساراً اسراء آيه 84، در اينکه آيه عنوان تذکره فرموده و عنوان متقين و در آيه مذکوره شفاء و رحمت و عنوان مؤمنين و اينکه دو مثلا يک معنايي است زيرا مراد از شفاء شفاء از امراض باطنيه است از کفر و شرک و نفاق و اخلاق سوء و افعال معاصي و اينکه عين تقوي است و لو امراض ظاهريه را هم شامل باشد و مراد از تذکره هم بفکر قيامت و عقوبات آن باشد و اينکه هم خاص باهل ايمان است که معتقدين روز جزاء و پاداش اعمال هستند.