تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْکافِرِينَ (50)
وَ إِنَّهُ لَحَسْرَةٌ: و بدرستى که قرآن هرآينه سبب حسرت است، عَلَى الْکافِرِينَ: بر ناگرويدگان وقتى که ثواب مؤمنين را مشاهده کنند، يا آنکه تکذيب سبب حسرت ايشان است در آن روز.