تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِيمِ (52)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ: پس تسبيح کن و تنزيه نما به نام، رَبِّکَ الْعَظِيمِ: پروردگار خود که بزرگ است، يعنى تنزيه نما ذات يگانه او را از صفات نقايص و آنچه سزاوار ربوبيت نيست، و او را ثنا و ستايش کن به شکرانه آنچه به طريق وحى به تو نازل فرمايد از قرآن و غير آن.
از حضرت على بن الحسين عليهما السّلام منقول است که حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: هر که بگويد سبحان اللّه العظيم و بحمده، بدون تعجب، بلکه تحميد و تسبيح و تنزيه او سبحانه و تعالى کند، صد هزار حسنه براى او بنويسند و سه هزار سيّئه از او محو نمايد و سه هزار درجه براى او بلند فرمايد. جلّت عظمته و کثر نعماؤه.
جلد 13 - صفحه 304
ج13، ص305
سوره هفتادم (المعارج)
سورة المعارج: اين سوره مبارکه مکّى است الا آيه وَ الَّذِينَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ، که در مدينه نازل شده.
عدد آيات: چهل و سه نزد شامى، و چهل و چهار نزد غير.
عدد کلمات: دويست و شانزده.
عدد حروف: هشتصد و شصت و يک.
ثواب تلاوت: ثواب الاعمال- از حضرت صادق عليه السّلام: بسيار تلاوت کنيد سئل سائل را، بدرستى که هر که بسيار قرائت کند آن را، سؤال نفرمايد روز قيامت از گناه عمل او، و ساکن فرمايد او را در بهشت با حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم. «1» (به شرط تقوى و عمل).
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ