اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِذا تُتلي عَلَيه‌ِ آياتُنا قال‌َ أَساطِيرُ الأَوَّلِين‌َ «15»
که يکي ديگر از صفات حلاف مهين است که چون بر او تلاوت شود آيات الهي ميگويد: اينها کلمات و گفتار پوچ اولين است که منکر تمام انبياء ميشود و تمام اديان، منافق تا مادامي که اظهار اسلام نکرده بود معتقد بيک عقيده‌اي بود يا مشرک بود يا يهودي يا نصراني يا مجوسي ولي پس از اظهار اسلام دست از عقائد باطله برداشت و معتقد باسلام هم نشد بجميع انبياء کافر و بجميع مذاهب منکر لذا ميفرمايد:
إِذا تُتلي عَلَيه‌ِ آياتُنا آيات الهي يک قسمت مهم شرح حال انبياء سلف و امم ماضيه است از آدم نوح هود صالح ابراهيم لوط شعيب موسي عيسي داود سليمان و غير اينها و قوم اينها، يک قسمت راجع بقيامت و بعث و بهشت و جهنم و مثوبات بهشت و عقوبات جهنم، يک قسمت مهم راجع بتوحيد و افعال الهي و نعم و تفضلات او و به بليات و ابتلائات و عقوبات دنيوي، يک قسمت راجع باحکام واجبات محرمات معاملات مواعظ نصايح مواريث مناکح و امثال اينها که قرآن مجيد مشتمل بر تمام اينها است هر يک از اينکه آيات قرآني که آيات الهي است بر او تلاوت شود قال‌َ أَساطِيرُ الأَوَّلِين‌َ اينها همانهايي است که پيشينيان هم ميگفتند و مينوشتند مثل توراة موسي زبور داود انجيل عيسي براي سر گرم کردن مردم مثل قصه رستم و حسين کرد و الف ليلة، و ليلي مجنون که هيچ اصل ندارد فقط مشغوليات است نه خدا کسي را فرستاده و نه دستوري داده تمام اينها کذاب مفتري معجزات آنها سحر که به هيچيک آنها معتقد نيستيم.