تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَصْبَحَتْ کَالصَّرِيمِ «20»
فَأَصْبَحَتْ کَالصَّرِيمِ: پس گشت باغ ايشان به آن بلا، مانند شب سياه به سبب احتراق و سياهى. صريم در لغت خزيمه به معنى خاکستر سياه است، يعنى مانند خاکستر سياه شد. در روايت است که آتش درختان را از بيخ برکند و همه را توده خاکستر ساخت. «1» خلاصه پسرها در خواب رفته، از اين حال غافل.