پیام‌های تفسیر نور

1- در تربيت و ارشاد، بايد همراه هشدار، تشويق نيز باشد. «وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَکْبَرُ- إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ» 2- باغ هاى بهشت مملو از نعمت است، بر خلاف باغ هاى دنيوى که در کنار نعمت هايش دردسرها و آفت‌هايى است. (جنات النعيم) 3- کيفر و پاداش، بر اساس عدالت است. «أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ کَالْمُجْرِمِينَ» 4- عدالت را هر وجدان و فطرت سالمى مى‌پسندد. «أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ کَالْمُجْرِمِينَ» 5- استناد واستدلال بايد يا به کتاب آسمانى باشد که حجّت است: «أَمْ لَکُمْ کِتابٌ» و يا به عقل‌ «ما لَکُمْ کَيْفَ تَحْکُمُونَ» يا بر اساس تعهّد و پيمان «ام لکم ايمان بالغة» 6- کتاب‌هاى آسمانى تابع تمايلات لجام گسيخته انسان‌ها نيست. أَمْ لَکُمْ کِتابٌ‌ ... إِنَّ لَکُمْ فِيهِ لَما تَخَيَّرُونَ‌ (در هيچ کتاب آسمانى نيامده که هر چه خواستيد بشود.) «1». فصّلت، 50. جلد 10 - صفحه 186 7- خداوند، هيچ تعهّدى نداده که حقيقت همان چيزى است که شما حکم مى‌کنيد. أَمْ لَکُمْ أَيْمانٌ‌ ... إِنَّ لَکُمْ لَما تَحْکُمُونَ‌