اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ لِلمُتَّقِين‌َ عِندَ رَبِّهِم جَنّات‌ِ النَّعِيم‌ِ (34)
محققا براي کساني که تقوي دارند نزد پروردگار خود بهشت‌هاي پر نعمت است. بعد از آنکه حال منافقين بيان شد خداوند حال اهل تقوي را بيان ميفرمايد:
إِن‌َّ لِلمُتَّقِين‌َ تقوي بمعني پرهيز است از آنچه براي انسان ضرر دارد مثل اينکه انسان بايد کاري نکند که مريض شود: چاپش پيدا کند: بار سنگين بر ندارد، در جاههاي خطري نرود، چيزهاي ميکربي تناول نکند، عمل ضرري چه جاني چه مالي چه عرضي نکند و اشباه اينها، و مريض را اطباء همين نحوي که دوا ميدهند براي شفاي درد پرهيز هم ميدهند که مرض زيادتي پيدا نکند، و تقواي در دين پرهيز و اجتناب است از عقوبات الهي و اينکه تقوي مراتبي دارد که اولين مرتبه آن پرهيز است از خلود در عذاب جهنم که آخر ندارد مثل شرک و کفر و ضلالت و بدعت و انکار ضروريات ديني و مذهبي که مرادف با ايمان است زيرا غير مؤمن اگر از روي تقصير باشد نه قصور مخلد در عذاب است و اشد عذاب براي نفاق است که: إِن‌َّ المُنافِقِين‌َ فِي الدَّرک‌ِ الأَسفَل‌ِ مِن‌َ النّارِ، پس از آن تقواي از اخلاق رذيله و صفات خبيثه است مثل کبر بخل عجب و ساير صفات قبيحه که باعث حرمان از فيوضات دنيوي و اخروي ميشود، سوم تقواي از معاصي کبار که باعث ضعف ايمان بلکه زوال آن و مورث استحقاق عذاب
جلد 17 - صفحه 142
ميشود، چهارم تقواي از کليه معاصي که مضرات ده‌گانه او را در آيه قبل تذکر داديم، پنجم تقواي از آلودگي بدنيا و زخارف آن زائد بر مقدار ضرورت که باعث منع از عبادات و وظائف ديني ميشود خداوند وعده فرموده که از براي متقين بمراتب مختلفه:
عِندَ رَبِّهِم نزد پروردگار آنها که قبلا مقرر فرموده و ايجاد نموده.
جَنّات‌ِ که از هر هشت بهشت که جمع مضاف افاده عموم دارد.
النَّعِيم‌ِ پر نعمت آن هم نعمتهايي که زوال ندارد و تمام شدني نيست بلکه ميفرمايد: مَن خَشِي‌َ الرَّحمن‌َ بِالغَيب‌ِ وَ جاءَ بِقَلب‌ٍ مُنِيب‌ٍ ادخُلُوها بِسَلام‌ٍ ذلِک‌َ يَوم‌ُ الخُلُودِ لَهُم ما يَشاؤُن‌َ فِيها وَ لَدَينا مَزِيدٌ ق آيه 32 الي 34.