تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَمْ لَکُمْ أَيْمانٌ عَلَيْنا بالِغَةٌ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ إِنَّ لَکُمْ لَما تَحْکُمُونَ (39)
أَمْ لَکُمْ أَيْمانٌ: آيا مر شما راست عهود و مواثيق مؤکده به سوگندها، عَلَيْنا بالِغَةٌ: بر ما که خداونديم، رسنده به نهايت تأکيد إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ: تا در روز قيامت، يعنى آيا ثابت است مر شما را سوگندان بر ما تا روز قيامت، إِنَّ لَکُمْ لَما تَحْکُمُونَ: به آنکه مر شما راست آنچه حکم مىکنيد براى خود از خير و کرامت آخرت، يعنى آيا براى شما سوگند خوردهايم به قسمهاى متناهيه در کيد که شما را روز قيامت حاکم سازيم در تسويه مذکوره.