تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِنْ يَکادُ الَّذِينَ کَفَرُوا لَيُزْلِقُونَکَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ «51» وَ ما هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِينَ «52»
و نزديک بود کسانى که کفر ورزيدند، چون قرآن را شنيدند، تو را چشم بزنند و مى‌گويند: او ديوانه است. در حالى که آن قرآن جز مايه بيدارى براى جهانيان نيست.