تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِذا أُلْقُوا فِيها سَمِعُوا لَها شَهِيقاً وَ هِيَ تَفُورُ «7»
إِذا أُلْقُوا فِيها: زمانى که انداخته شوند کافران در جهنم مانند انداختن هيمه در آتش، سَمِعُوا لَها شَهِيقاً: بشنوند مر جهنم را آوازى مانند صداى درازگوش که انکر اصوات است، هم چنانکه صدائى که از آتش عظيم شنيده مىشود نزد سوختن، چون کفار را به جهنم اندازند، جهنم به صورت منکر فضيع به فرياد آيد، وَ هِيَ تَفُورُ: در حالتى که مىجوشد و ايشان را فرو مىبرد مانند گوشت در ديگ جوشان.
جلد 13 - صفحه 242