تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ کَفَرُوا وَ قِيلَ هذَا الَّذِي کُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ «27»
پس چون آن (دوزخ موعود) را نزديک ببينند، چهرههاى کسانىکه کفر ورزيدند، زشت و گرفته گردد و (به آنها) گفته شود: اين است آنچه (در دنيا به عنوان تمسخر) مىخواستيد.