1- زن مىتواند الگوى مردان تاريخ شود. «ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ»
2- مقايسه الگوها، از روشهاى تربيت است. مَثَلًا لِلَّذِينَ کَفَرُوا ... مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا
3- فشار محيط و جامعه، وابستگى اقتصادى، زن بودن، تقاضاى همسر و ترس از آوارگى، هيچ کدام دليل بى دينى نمىشود. ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ ...
4- براى اتمام حجت، يک نمونه هم کافى است. ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا ... امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ
5- حرف اول را اراده انسان مىزند، نه چيز ديگر. ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا ... امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ
6- مبارزه با طاغوت، با دعا منافاتى ندارد. رَبِ ... نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ
7- نجات از طاغوت، پشتوانه معنوى لازم دارد. «رَبِ .. نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ»
8- مهمتر از بهشت، قرب معنوى به خداست. رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَکَ ...
«1». انسان، 8.
«2». تحريم، 10.
جلد 10 - صفحه 141
9- ايمان سبب تنفّر از ستمگران است. زن فرعون به خاطر ايمانى که داشت از تمام رفتارهاى فرعونى متنفر بود. «نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ»
10- اطاعت زن از مردم در عقيده لازم نيست، بلکه گاهى بايد موضع بگيرد.
«نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ»
11- روابط خانوادگى مرز دارد و همين که به انحراف و کفر رسيد بايد تغيير کند.
«نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ»
12- تبرّى از کفر، شرط ايمان است. «نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ»
13- ابراز تنفّر و انزجار از ديگران، بايد ملاک و معيار عقلى و شرعى داشته باشد.
مِنْ فِرْعَوْنَ ... مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ