تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا وَ صَدَّقَتْ بِکَلِماتِ رَبِّها وَ کُتُبِهِ وَ کانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ «12»
و (خداوند به) مريم دختر عمران (نيز مثل زده است.) زنى که دامن خويش را (از گناه) حفظ کرد، پس ما از روح خود در او دميديم (تا عيسى در دامان او متولد شد) و کلمات پروردگارش و کتب آسمانى را تصديق کرد و از اطاعت‌پيشه‌گان بود.