«قريه» به معناى محل اجتماع مردم براى سکونت است، خواه شهر باشد يا روستا.
«عَتَتْ» از «عتو» به معناى سرپيچى است. «وَبالَ» به معناى شدّت و سنگينى است و مراد عذاب سخت است.
در آيات قبل دستوراتى پيرامون حقوق همسر و فرزند حتّى در ايام جدايى مطرح شد، اين آيه مىفرمايد: عمل به دستورات را جدّى بگيريد که تخلّف از فرمان خدا و رسول کيفرى سخت در پى دارد و نمونههاى بسيارى از اين کيفر را مىتوان در طول تاريخ مشاهده نمود.
جلد 10 - صفحه 114