تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَ أَحْصُوا الْعِدَّةَ وَ اتَّقُوا اللَّهَ رَبَّکُمْ لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَ لا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَ تِلْکَ حُدُودُ اللَّهِ وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ لا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِکَ أَمْراً «1»
اى پيامبر! هرگاه خواستيد زنان را طلاق دهيد، پس در زمان عِدّه، آنان را طلاق دهيد [/ زمانى که از عادت ماهانه پاک شده و هنوز با شوهر همبستر نشدهاند] و حساب (ايّام) عدّه را نگه داريد و از خدايى که پروردگار شماست پروا کنيد. (در ايّام عدّه،) نه شما آنان را از خانه بيرون کنيد و نه آنان بيرون روند، مگر آنکه مرتکب کار زشت آشکارى شوند (که در اين صورت اخراجشان مجاز است). اين دستورات، حدود خداست و هرکس از حدود الهى تجاوز کند، به خويش ستم کرده است. تو نمىدانى، شايد خداوند بعد از اين، امر تازهاى پديد آورد.
جلد 10 - صفحه 95