1- در تربيت، قهر و مهر هر دو لازم است. (در آيه قبل سخن از قهر الهى بود و در اينجا سخن از مهر الهى است). إِنَّ اللَّهَ يُحِبُ ...
2- براى بازداشتن از کار ناپسند انذار لازم است، لِمَ تَقُولُونَ ... کَبُرَ مَقْتاً ولى واداشتن به کار نيک، تشويق لازم دارد. «يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ»
3- جلب رضايت و محبت خداوند، بالاترين تشويق براى مؤمنان است، حتّى برتر از بهشت و امثال آن. إِنَّ اللَّهَ يُحِبُ ...
4- کارهاى سخت، انگيزه قوى لازم دارد و بالاترين انگيزهها، محبوب خدا شدن است. «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ»
5- مؤمنانِ مجاهد، دوستداران خداوند هستند و در راه او مىکنند، «يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ» خداوند هم آنها را دوست دارد. «يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ»
6- در شرايط عادّى، وحدت و اتحاد و دورى از تفرقه لازم است ولى در برابر دشمن، صفوف مؤمنان بايد متّحدتر و نفوذناپذير و مستحکمتر باشد. «صَفًّا کَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»
«1». تفسير روح المعانى.
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 604