برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 16)- در این آیه، به عنوان نتیجهگیری میفرماید: «پس تا میتوانید تقوای الهی پیشه کنید و گوش دهید و اطاعت نمایید و انفاق کنید که برای شما بهتر
ج5، ص207
است» (فاتقوا الله ما استطعتم و اسمعوا و اطیعوا و انفقوا خیرا لانفسکم).
نخست دستور به اجتناب از گناهان میدهد- چرا که تقوا بیشتر ناظر به پرهیز از گناه است- و سپس دستور به اطاعت فرمان و شنیدنی که مقدمه این اطاعت است و از میان طاعات بخصوص روی مسأله انفاق که از مهمترین آزمایشهای الهی است تکیه میکند و سر انجام هم میگوید: سود تمام اینها عائد خود شما میشود.
در پایان آیه به عنوان تأکیدی بر مسأله انفاق میفرماید: «و کسانی که از بخل و حرص خویشتن مصون بمانند رستگارانند» (و من یوق شح نفسه فاولئک هم المفلحون).
این دو صفت رذیله از بزرگترین موانع رستگاری انسان، و بزرگترین سدّ راه انفاق و کارهای خیر است.
در حدیثی میخوانیم که امام صادق علیه السّلام از شب تا صبح طواف خانه خدا به جا میآورد و پیوسته میفرمود: «اللّهمّ ق شحّ نفسی خداوندا! مرا از حرص و بخل خودم نگاهدار».
یکی از یارانش عرض میکند: فدایت شوم، امشب نشنیدم غیر از این دعا، دعای دیگری کنی! فرمود: «چه چیز از بخل و حرص نفس مهمتر است در حالی که خداوند میفرماید: و من یوق شح نفسه فاولئک هم المفلحون».