1- از هدايت کفّار مأيوس نشويد. «عَسَى اللَّهُ»
2- عداوت، اصل نيست، بلکه يک ضرورت عارضى است و بايد شرايط را عادّى کنيم. أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَکُمْ ... مَوَدَّةً
3- دگرگونى دلها و ايجاد مودّتها به دست خداست. عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ ... مَوَدَّةً
4- شما از دوستى و مودّت مخفيانه با کفّار دست برداريد، خداوند مودّت واقعى را جايگزين مىکند. تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ ... يَجْعَلَ بَيْنَکُمْ ... مَوَدَّةً
5- از تبديل عداوت به مودّت تعجب نکنيد که خداوند بر هر کارى قادر است.
«وَ اللَّهُ قَدِيرٌ»
6- بد رفتارىهاى گذشته کفّار نسبت به مسلمانان قابل عفو و اغماض است.
«وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ»
7- بخشش خداوند برخاسته از رحمت اوست. «وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ»