تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا جاءَکُمُ الْمُؤْمِناتُ مُهاجِراتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِناتٍ فَلا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْکُفَّارِ لا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَ لا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ وَ آتُوهُمْ ما أَنْفَقُوا وَ لا جُناحَ عَلَيْکُمْ أَنْ تَنْکِحُوهُنَّ إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَ لا تُمْسِکُوا بِعِصَمِ الْکَوافِرِ وَ سْئَلُوا ما أَنْفَقْتُمْ وَ لْيَسْئَلُوا ما أَنْفَقُوا ذلِکُمْ حُکْمُ اللَّهِ يَحْکُمُ بَيْنَکُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَکِيمٌ «10»
اى کسانى که ايمان آورده‌ايد! هرگاه زنان مؤمن (از شوهرِ کافر جدا شده) هجرت کنان نزد شما آمدند، آنان را (از نظر ايمان) آزمايش کنيد و خداوند به ايمان آنان آگاه‌تر است. پس اگر آنان را مؤمن تشخيص داديد، به سوى کفّار باز نگردانيد، نه اينان براى آنان حلالند و نه آنان براى اينان حلال و آنچه را که شوهران کافر (براى اين زنان) پرداخت کرده‌اند (از قبيل مهريّه) به آنان بپردازيد و بر شما گناهى نيست که با اينان ازدواج کنيد، به شرط آن که مهريّه آنان را بپردازيد و همسران کافره را به همسرى نگاه نداريد و آنچه از براى آنان پرداخت کرده‌ايد از کفّار بگيريد همان‌گونه (اگر زن، مسلمان شده و به شما ملحق مى‌شد،) هزينه‌هايى را که شوهران کافر پرداخت کرده بودند بايد از شما درخواست نمايند. اين حکم الهى است که خداوند ميان شما مقرّر داشته و خداوند آگاه حکيم است.