پیام‌های تفسیر نور

1- رهبر جامعه اسلامى، بايد از روابط منافقان داخلى با دشمنان خارجى آگاه باشد. «أَ لَمْ تَرَ» 2- در صدر اسلام، منافقانى بودند که با کفّار روابط مخفيانه و خائنانه داشتند و با وعده‌هاى خود مايه اميد آنان بودند. أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نافَقُوا ... 3- منافق، برادر کافر است. نافَقُوا ... لِإِخْوانِهِمُ الَّذِينَ کَفَرُوا 4- همه‌ى اهل کتاب در برابر مسلمانان نايستاده‌اند، تنها گروهى در صدد توطئه و دشمنى هستند. «الَّذِينَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ» 5- منافق دروغگو براى اينکه ديگران را به باور بکشاند، سخن خود را قاطعانه مطرح مى‌کند. لَنَخْرُجَنَّ مَعَکُمْ‌ ... لَنَنْصُرَنَّکُمْ‌ 6- منافق، در مسائل سياسى و اجتماعى، تابع و مطيع رهبرى اسلامى نيست. «لا نُطِيعُ فِيکُمْ أَحَداً أَبَداً» 7- منافقان، حتى به دوستان خود نيز دروغ مى‌گويند. «وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ»