برگزیده تفسیر نمونه
]
اشاره
(آیه 11)
شأن نزول:
جمعی از منافقان مدینه مانند «عبد اللّه بن ابیّ» و یارانش مخفیانه کسی را به سراغ یهود «بنی نضیر» فرستادند و گفتند: شما محکم در جای خود بایستید، از خانههای خود بیرون نروید، و دژهای خود را محکم سازید، ما دو هزار نفر یاور از قوم خود و دیگران داریم و تا آخرین نفس با شما هستیم، طایفه بنی قریظه و سایر هم پیمانهای شما از قبیله غطفان نیز با شما همراهی میکنند.
همین امر سبب شد که یهود بنی نضیر بر مخالفت پیامبر صلّی اللّه علیه و آله تشویق شوند، اما در این هنگام یکی از بزرگان بنی نضیر به نام «سلام» به «حی بن اخطب» که سرپرست برنامههای بنی نضیر بود گفت: اعتنائی به حرف «عبد اللّه بن ابی» نکنید، او میخواهد شما را تشویق به جنگ محمد صلّی اللّه علیه و آله کند، و خودش در خانه بنشیند و شما را تسلیم حوادث نماید.
حیی گفت: ما جز دشمنی محمد صلّی اللّه علیه و آله و پیکار با او چیزی را نمیشناسیم، «سلام» در پاسخ او گفت: به خدا سوگند من میبینم سر انجام ما را از این سرزمین
ج5، ص146
بیرون میکنند، و اموال و شرف ما بر باد میرود کودکان ما اسیر، و جنگجویان ما کشته میشوند.
این آیه و سه آیه بعد از آن نازل شد که، سر انجام این ماجرا را بازگو میکند.
تفسیر:
نقش منافقان در فتنههای یهود- بعد از بیان ماجرای طایفه یهود «بنی نضیر» در آیات گذشته، و شرح حال سه گروه از مؤمنان در اینجا به شرح حال گروه دیگری یعنی منافقان و نقش آنها در این ماجرا میپردازد.
نخست روی سخن را به پیامبر صلّی اللّه علیه و آله کرده، میفرماید: «آیا منافقان را ندیدی که پیوسته به برادران کافرشان از اهل کتاب میگفتند: هر گاه شما را (از وطن) بیرون کنند ما هم با شما بیرون خواهیم رفت، و هرگز سخن هیچ کس را در باره شما اطاعت نخواهیم کرد، و اگر با شما پیکار شود یاریتان خواهیم نمود» (ا لم تر الی الذین نافقوا یقولون لاخوانهم الذین کفروا من اهل الکتاب لئن اخرجتم لنخرجن معکم و لا نطیع فیکم احدا ابدا و ان قوتلتم لننصرنکم).
و به این ترتیب این گروه از منافقان به طایفه یهود سه مطلب را قول دادند که در همه دروغ میگفتند.
و به همین دلیل قرآن با صراحت میگوید: «خداوند شهادت میدهد که آنها دروغگویانند» (و الله یشهد انهم لکاذبون).
آری! همیشه منافقان دروغگو بودهاند، و غالبا دروغگویان منافقند.