1- براى اثبات مطلب يا نفوذ بيشتر در مخاطب، مى‌توان از چند نمونه و تجربه استفاده کرد. کَمَثَلِ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ... کَمَثَلِ الشَّيْطانِ
2- وسوسه‌ها و تحريکات منافقان، نمونه‌اى از وسوسه‌هاى شيطان است. کَمَثَلِ الَّذِينَ ... کَمَثَلِ الشَّيْطانِ
3- شيطان، فقط دعوت به انحراف مى‌کند، اين انسان است که با اختيار خود، انحراف را مى‌پذيرد. اکْفُرْ ... فَلَمَّا کَفَرَ
«1». يس، 60.
«2». منافقون، 4.
«3». بقره، 268.
«4». توبه، 67.
«5». بقره، 208.
«6». منافقون، 4.
«7». بقره، 14.
«8». طه، 120.
«9». بقره، 11.
«10». حشر، 17.
«11». نساء، 145.
جلد 9 - صفحه 559
4- شيطان، رفيق نيمه راه است. «اکْفُرْ فَلَمَّا کَفَرَ قالَ إِنِّي بَرِي‌ءٌ»
5- کار انسان بى‌دين به جايى مى‌رسد که شيطان هم از او برائت مى‌جويد. «إِنِّي بَرِي‌ءٌ مِنْکَ»
6- شيطان و منافقان، خوف از خدا را توجيهى براى خلف وعده و يارى نکردن خود قرار مى‌دهند. «إِنِّي أَخافُ اللَّهَ» سرانجام نفاق و کفر، آتش جاودان است