1- يکى از شيوههاى تربيت، توبيخ غير مستقيم است. لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ ... تِلْکَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها ...
2- قرآن، کتاب الهى، کمبودى ندارد، مردم قابليّت لازم را ندارند. لَوْ أَنْزَلْنا هذَا ...
3- استفاده از تمثيل در بيان حقايق معنوى، شيوهاى قرآنى است. لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ ...
4- چگونه است که کوه با آن صلابت، در برابر عظمت قرآن خاشع است، امّا قلب برخى انسانها، از سنگ سختتر؟ لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً ...
5- هستى، شعور دارد. اگر قرآن بر کوه نازل مىشد، خشوع و خشيت از آن ظاهر مىگشت. «لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ»
جلد 9 - صفحه 563
6- امثال و تمثيلات قرآنى، نياز به تدبّر و تفکّر دارد و گرنه به درستى درک نمىشود. «تِلْکَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَکَّرُونَ»