تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ «17» يَطُوفُ عَلَيْهِمْ‌: طواف کنند و دور گردند بر ايشان براى خدمت. وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ‌: کودکان جاويد مانندگان بر هيئت کودکى با کمال طراوت و ظرافت و صباحت که هرگز از اين حالت متغير نشوند، چه خدمت صغاير زيباتر است از خدمت کبائر. از سعيد بن جبير منقول است که مخلد از «خلد» مشتق است، يعنى ولدان آراستگان باشند به گوشوارهاى زرين. و اين ولدان در بهشت مخلوق شده‌اند براى خدمت بهشتيان. و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مروى است که اينها اولادان اهل دنيا باشند که ايشان را حسنات نيست تا به آن مثاب شوند، و سيئات نيست تا بر آن معاقب شوند «1». از سلمان «رضوان اللّه عليه» نقل شده که ايشان اطفال مشرکانند که به خدمت اهل بهشت نامزد باشند «2». و در حديث هم وارد شده که «اولاد الکفّار خدّام اهل الجنّة» «3». «1» منهج الصادقين ج 9 ص 149. «2» مدرک ياد شده. «3» مدرک ياد شده. جلد 12 - صفحه 455