تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ «21» وَ لَحْمِ طَيْرٍ: و به گوشت مرغ که الطف لحوم است، مِمَّا يَشْتَهُونَ‌: از آنچه آرزو کنند و بخواهند، يعنى بر وجهى که مشتهى طبع ايشان باشد جوشيده يا «1» سوره انسان آيه 21. جلد 12 - صفحه 456 بريان شده. مروى است هرگاه اهل بهشت ميل گوشت مرغ نمايند، حق تعالى گوشت بريان شده بر ايشان خلق فرمايد تا احتياج به ذبح و طبخ نباشد. از ابن عباس نقل است هر مرغى که در خاطر ايشان بگذرد، فى الحال در حضور آنها مهيا گردد بهر وجه که مشتهى ايشان باشد. ابو سعيد خدرى از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله روايت کند که در بهشت مرغانى پرند که هفتاد هزار پر دارند و هر وقت مؤمن ميل طعام نمايد، يکى از آن مرغان بيايد و بر خوان او افتد و پرها بيفشاند و از هر پرى طعام بيرون آيد از برف سفيدتر و از مشک خوشبوتر و از عسل شيرين‌تر که به هيچ لون ديگر نماند و بعد از آن بپرواز درآيد و بر درختان بهشت نشيند.