تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَآکِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ (52) لَآکِلُونَ مِنْ شَجَرٍ: هر آينه خورندگانيد از درختى که، مِنْ زَقُّومٍ‌: از زقوم است، يعنى مبعوث مى‌شويد و از زقوم به شما مى‌خورانند. کفاية الموحدين- از حضرت باقر عليه السّلام مروى است که شجره زقوم درختى است که از قعر جهنم بيرون مى‌آيد و ثمره او مانند رءوس شياطين است از قبح صورت و کثرت عفونت و چرک و شاخه‌هاى آن درخت مشروب شده و پرورش يافته از آتش جهنم و ثمره آن آتش است، و برگها و خارهاى آن از آتش خلق شده و چون از آن ثمره بخورند مى‌يابند آن را تلخ‌تر از صبر و بدبوتر از ميته منتنه و سخت‌تر از آهن، آنگاه متذکر شوند آنچه را که در دنيا از طعامهاى لذيذه خورده‌اند «1».