تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ (64) أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ‌: آيا شما مى‌رويانيد آن تخم در زمين افکنده را و نشو و نماى آن مى‌نمائيد، أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ‌: يا ما به قدرت کامله رويانيده‌ايم و نشو و نما دهنده و آن را به غايت خود رساننده. و چون در اين باب نزاع نداريد بلکه مقريد به زارعيت ما، پس چرا انديشه نمى‌کنيد تا بدانيد آن ذاتى که قادر باشد بر رويانيدن زرع از حبه صغيره و ايجاد حبوب کثيره از آن که يک دانه به هفصد دانه رساند، هر آينه قادر خواهد بود بر اعاده خلق بر آن نهجى که بوده‌اند. روايت شده از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله: لا يقولنّ احدکم زرعت و ليقل حرثت‌ «1»: بايد نگويد يکى از شما زراعت کردم، بلکه بگويد که حراثت نمودم. زرع عبارت است از رويانيدن نباتات، و آن فعل خداى سبحان است؛ و حرث که شکافتن زمين و دانه زير خاک نمودن فعل شما باشد.