اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ أَنتُم تَزرَعُونَه‌ُ أَم نَحن‌ُ الزّارِعُون‌َ (64)
آيا شما مي‌رويانيد يا ماايم از رويندگان، زرع بمعني روئيدن است که خداوند يک دانه و يک حبّه را از زير خاک بيرون ميآورد تا آنکه چندين خوشه و هر خوشه چندين حبّه از او بوجود آيد بسا هفتصد دانه، چنانچه مي‌فرمايد: مَثَل‌ُ الَّذِين‌َ يُنفِقُون‌َ أَموالَهُم فِي سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ کَمَثَل‌ِ حَبَّةٍ أَنبَتَت سَبع‌َ سَنابِل‌َ فِي کُل‌ِّ سُنبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ بقره آيه 263 لذا در حديث از پيغمبر اکرم (ص) است، فرمود: برعايا نگوئيد زارع بلکه بگوئيد حارث، چنانچه در اينکه آيه حرث را نسبت بانسان ميدهد در کلمه تحرثون و زرع را نسبت بخدا ميدهد حارث انسان زارع خداي متعال.