تفسیر نور (محسن قرائتی)
«275» الَّذِينَ يَأْکُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا کَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَ مَنْ عادَ فَأُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
کسانى که ربا مى‌خورند، (در قيامت از قبرها) بر نمى‌خيزند مگر همانند برخاستن کسى که بر اثر تماس شيطان، آشفته وديوانه شده است. (نمى‌تواند تعادل خود را حفظ کند، گاهى زمين مى‌خورد و گاهى بر مى‌خيزد.) اين (آسيب) بدان سبب است که گفتند: داد و ستد نيز مانند ربا است. در حالى که خداوند خريد و فروش را حلال و ربا را حرام کرده است. پس هر کس موعظه‌اى از پروردگارش به او رسيد و (از رباخوارى) خوددارى کرد، آنچه در گذشته (از طريق ربا بدست آورده) مال اوست، و کار او به خدا واگذار مى‌شود. امّا کسانى که (دوباره به رباخوارى) بازگردند، آنان اهل آتش خواهند بود و در آن جاودانه مى‌مانند.
جلد 1 - صفحه 436