اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ فَبِهذَا الحَدِيث‌ِ أَنتُم مُدهِنُون‌َ (81)
آيا پس باين حديث شما مداهنه مي‌کنيد.
أَ فَبِهذَا الحَدِيث‌ِ قرآن مجيد است، و اينکه جمله دلالت دارد که قرآن حادث است، زيرا کلام الهي است مسبوق بعدم است، چنانچه تمام افعال الهي حادث است فقط قديم منحصر است بذات اقدس ربوبي.
أَنتُم مُدهِنُون‌َ از براي دهن در قرآن مجيد اطلاقاتي است اطلاق بر روغن شده وَ شَجَرَةً تَخرُج‌ُ مِن طُورِ سَيناءَ تَنبُت‌ُ بِالدُّهن‌ِ وَ صِبغ‌ٍ لِلآکِلِين‌َ مؤمنون آيه 20 و اطلاق بر سازش با طرف شده وَدُّوا لَو تُدهِن‌ُ فَيُدهِنُون‌َ قلم آيه 9 و اطلاق بر مسامحه و سهل انگاري شده مثل همين آيه، يعني قرآن را سهل شمرديد و چيزي نگرفتيد العياذ مثل قصّه رستم و حسين کرد و سهراب و افراسياب کتابهاي قصّه، و اطلاق بر نفاق و دورويي هم شده که ظاهرا موافق و باطنا مخالف است و محتمل است راجع باين معني باشد.