تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَرَوْحٌ وَ رَيْحانٌ وَ جَنَّةُ نَعِيمٍ (89)
فَرَوْحٌ وَ رَيْحانٌ: پس مر او راست راحت از تکاليف دنيا و مر او راست روزى خوشبو. 2- مر او راست رحمت که سبب حيات دائم مرحوم است و
«1» تفسير کشاف چ مفسر ج 4 ص 63- 62.
جلد 12 - صفحه 487
رياحين بهشت که در حين موت نزد او حاضر سازند تا آن را ببويد. 3- بقاى هوائى که نفس از آن متلذذ شود و شرفى و کرامتى. 4- نجات از آتش و مغفرت و فوز به رضوان. نزد بعضى روح در قبر باشد و ريحان در بهشت. يا روح معانقه ابکار و ريحان در بهشت مرافقت ابرار. يا روح جان دادن بر شهادت و ريحان‌دار سعادت. وَ جَنَّةُ نَعِيمٍ: و ديگر او راست بوستان پر نعمت.