اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَمّا إِن کانَ مِنَ المُکَذِّبِينَ الضّالِّينَ (92) فَنُزُلٌ مِن حَمِيمٍ (93) وَ تَصلِيَةُ جَحِيمٍ (94)
کساني هستند که هيچ جهت قربي در آنها نيست، امّا از حيث عقايد ايمان نداشتند يا بواسطه کفر و شرک يا بواسطه ضلالت و گمراهي، و اما از حيث اعمال صالحه و اخلاق حميده اگر در بعض آنها باشد بواسطه عدم ايمان تمام فاسد و از بين ميرود زيرا شرط صحّت آنها ايمان است و مشمول آيه شريفه ميشوند که ميفرمايد: وَ قَدِمنا إِلي ما عَمِلُوا مِن عَمَلٍ فَجَعَلناهُ هَباءً مَنثُوراً فرقان آيه 25.
فَنُزُلٌ مِن حَمِيمٍ پس نزل از حميم دارند که ميفرمايد: صُبُّوا فَوقَ رَأسِهِ مِن عَذابِ الحَمِيمِ دخان آيه 48 وَ تَصلِيَةُ جَحِيمٍ که ميفرمايد: خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ الجَحِيمَ صَلُّوهُ ثُمَّ
جلد 16 - صفحه 413
فِي سِلسِلَةٍ ذَرعُها سَبعُونَ ذِراعاً فَاسلُکُوهُ الحاقة آيه 30 تا 32.