نکته‌های تفسیر نور

خطاب اين آيه به مؤمنان است و مراد از فرمان به ايمان، «آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ» عمل به لوازم ايمان است، چنانکه به دنبال آن مى‌فرمايد: شما که ادّعاى ايمان داريد، براى اثبات ادّعاى خود، بايد در راه خدا انفاق کنيد. «1» مراد از خليفه بودن انسان در جمله‌ «جَعَلَکُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ» يا آن است که خداوند، انسان را جانشين خود در زمين قرار داده است، چنانکه آيه‌ «إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً» «2» به آن اشاره دارد که در اين صورت معناى آيه چنين مى‌شود: اى مؤمنان! شما جانشين خداوند در زمين هستيد و آنچه در اختيار داريد، ملک خداست در نزد شما، پس از آنچه خدا به شما عطا کرده، به ديگران نيز انفاق کنيد. معناى ديگر آن است که شما مردمانِ امروز، جانشين پيشينيان خود هستيد و اموالى که در دست شماست، قبلًا در دست آنها بوده است، پس از اين اموال انفاق کنيد که روزى شما نيز نخواهيد بود و اين اموال در دستِ وارثان شما خواهدبود. «3»