تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) يُنادُونَهُمْ أَ لَمْ نَکُنْ مَعَکُمْ قالُوا بَلى‌ وَ لکِنَّکُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَکُمْ وَ تَرَبَّصْتُمْ وَ ارْتَبْتُمْ وَ غَرَّتْکُمُ الْأَمانِيُّ حَتَّى جاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَ غَرَّکُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ «14» منافقان، مؤمنان را ندا مى‌دهند که مگر ما (در دنيا) با شما نبوديم، گويند: آرى ولى شما خود را به فتنه افکنديد و در انتظار (حوادث سوء براى مؤمنان) بوديد و (در دين حق) شک کرديد و آرزوها (ى باطل) شما را فريفت تا آن که فرمان خداوند (نسبت به هلاکت شما) فرارسيد و (شيطانِ) فريبنده، شما را درباره خدا فريب داد.